Blog

Christopher Nyunza visiting projects
(September 2012)
The journey started in Dar es Salaam by bus until Nangurukuru where I decided to hire a small car by using a shortcut road from Nangurukuru to Liwale about 231 km rought road (self driving) and heavy forest few kilometers from Selous National Park.
This was two days before our computer-provider Kavishe's arrived to Mbekenyera. The journey from Nangurukuru to Liwale took almost three hours. I visited two new projects: Liwale and Mnero (Nachingwea). Liwale was complete prepared for the installation of the computers.


The brandnew computerlab with the new pc's.

I explained the students of Liwale about the importance of this project. Also the teachers, School Board and the Liwale Academic officer speaked to the students.
The next day I decided to travel to Mbekenyera where the work of installation started. The Kavishe's technician was already busy with unloading the car with energy-panels and computers.
It was not easy to install everything on the roof of the school, because inside the roof you could find some "special guests" like
crawling critters. Dr. Kavishe installed the hardware and the power connection. It was a great look to see the new computerlab.


Project #9: Mnero in Nachingwea

At Mnero Secondary School Nachingwea some extra preparations had to be made before installation of the computerlab. Some adjustments were made at the roof and the windows for safery reasons, so that installation should take place in the first week of October.


Solarpanels for the roof of the school

The installation in Liwale was a surprise for that school, because they thought their school should be the last one in the row. Dr. Kavish installs the computer at Liwale, while other technical activities are going on in the technical room. When everything was ready for use, Dr. Kavishe gave instructions to the headmaster and the teachers about installing b.e. cartridges in the printer.
And each school received Ukengee-mouse pads, according to the number of computers in the school.

=0=0=0=0=0=0=0=0=0=0=0=0=0=0

Sylvie Sprangers, vertegenwoordiger van Marthe van Rijswijck Foudation, bezocht Ukengee-projecten in Tanzania (December 2011)


Begin december 2011 heb ik voor de ‘Marthe van Rijswijck Foundation’ projecten bezocht van Ukengee in het zuiden van Tanzania rond Mtware. Dit deel van Tanzania is tot op heden weinig ontwikkeld. Wel ziet het er naar uit dat daar in korte tijd verandering in gaat komen, omdat er gas schijnt te zijn gevonden voor de kust. Zoals overal ter wereld brengt het vinden van natuurlijke grondstoffen ontwikkeling van een gebied met zich mee. Hoe zich dat zal gaan uiten voor de mensen in dit gebied, zal de tijd leren.

Ik werd in Mtware ontvangen door Marijke Blom, bestuurslid van de Nederlandse stichting Ukengee, en een lokaal bestuurslid: Christopher Nyunza. Meteen hadden we een interessant gesprek over het gebied waarin ze werken, de verschillende computerlabs die ze inmiddels hebben opgezet in dit gebied en hun werkwijze.

Selectie van de scholen
De scholen worden geselecteerd door leden van het bestuur van zowel de Nederlandse als de lokale afdeling en er wordt van de schoolhoofden goede medewerking en ondersteuning verwacht. Als er achteraf blijkt dat een school niet wil of kan voldoen aan de voorwaarden, dan wordt de samenwerking ook direct stop gezet. Dit is naar mijn mening van essentieel belang in projecten zoals dit. Computerprojecten in ontwikkelingslanden zijn ontzettend moeilijk op te zetten en dit wordt vaak onderschat. Er zijn vaak problemen met de elektriciteit, beveiliging en onderhoud van de computers. Als met name deze drie zaken niet in orde zijn, heeft het weinig zin om dit soort projecten op te zetten en zijn ze gedoemd te mislukken omdat een computerproject nou eenmaal veel onderhoud verreist.  Dit maakt een goede samenwerking en steun van de lokale scholen essentieel met name in gebieden waarin Ukengee actief is, waar weinig tot geen moderne ontwikkeling is. Mede hierdoor was ik erg geïnteresseerd in de projecten van Ukengee en ik was blij verrast met de resultaten. Een paar dingen vielen mij hierbij op.

Type computers
Het type computers dat de stichting gebruikt zijn speciaal ontwikkeld voor ontwikkelingslanden door een Amerikaans bedrijf en schijnt gebruik te maken van NASA technologie (dat klinkt in ieder geval erg indrukkwekkend). Ze zijn gemaakt voor extreme weersomstandigheden, wat niet onbelangrijk is in dit gebied. Ook schijnt er een koe over de zonnepanelen te kunnen lopen en dan gaan ze nog niet stuk. Hoe dan ook, de computers zien er inderdaad goed uit, de schermen zijn klein maar niet te klein en de computers zelf heel mooi verborgen achter het scherm. Wat ze het meest indrukkwekkend maakt is dat ze op 7 volt kunnen werken, wat natuurlijk essentieel is in dit soort gebieden en hierdoor zowel op zonne-energie als normale elektriciteit kunnen functioneren. Wat me opviel is dat in allebei de scholen alle computers werkten en dat ze snel waren. Met name bij de tweede school waren de computers inmiddels al twee jaar oud; maar nog steeds werkte elke computer en leken ze ook behoorlijk snel.

De software die geïnstalleerd is op de computers is naar mijn mening een goede mix van de standaard software en educatieve en leuke spellen. Ze maken gebruik van freeware waardoor de computers geen last hebben van virussen. Ook hebben de computers toegang tot zowel internet als een soort intern netwerk waarbij de kinderen kunnen leren te zoeken op de computers. Hiernaast maken ze gebruik van de schoolboeken van de Tanzaniaanse overheid. Het niveau van de lessen is niet hoog maar dat kan ook niet echt verwacht worden van scholieren in de eerste twee jaar van het project. De basiskennis leken de kinderen in het eerste project inmiddels goed te begrijpen.

Controle van de projecten
Chris en nog een ander lokaal bestuurslid gaan elke zes weken de scholen langs om te kijken hoe het gaat met de projecten. Soms onaangekondigd, soms op afspraak. Dit zorgt voor een goede en constante controle.

Onderhoud van de computers en trainingen
De computers worden constant onderhouden, wat op zich al vrij uniek is in Afrika, door een lokale technicus van het bedrijf waarmee ze samenwerken. Eens in de zoveel tijd komt hij langs bij de scholen en installeert dan ook vaak nieuwe software op de computers. Ook kunnen de scholen altijd telefonisch contact met hem opnemen over kleinere problemen.
Voor elk nieuw project krijgen de leraren van de scholen een training aangeboden, die na een half jaar gevolgd wordt door een tweede.

De twee scholen
De eerste school die we bezochten heette de Lindi secondary school in Lindi. Deze school heeft 900 leerlingen. Het computerlab op deze school is in 2010 opgezet.  De computers functioneerden tijdens het bezoek allemaal en alles zag er netjes onderhouden en goed uit. Op deze school draaiden de computers op normale elektriciteit. Frank Lusawa, een voormalige student van de school, en nu computerleraar, gaf ons enthousiast uitleg over zijn lesmethodes. Hij leek goed overweg te kunnen met de computer;s net als de kinderen in de klas. Op deze school gebruiken alle 900 studenten de computers. We spraken took nog even met het schoolhoofd. Hij wist ons te vertellen dat door dit project er volgend jaar meegedaan kan worden aan het staatsexamen voor computers voor 0-level. Dit examen kon voorheen niet volledig worden gedaan omdat er zowel praktijk als theorie moet worden gedaan. Meedoen aan dit examen is voor studenten heel belangrijk, omdat ze na dit examen eventueel kunnen doorstuderen voor hun A-levels. Dit geeft ze de mogelijkheid om eventueel door te kunnen naar de universiteit. Een mooi streven voor 2012.
De enige moeilijkheid op deze school was het beschikbaar stellen van de computerruimtes voor mensen uit de buurt. Dit is een voorwaarde van Ukengee om zelfstandigheid te creëren. Hier valt wel iets bij voor te stellen met 900 studenten, maar er werd ons verzekerd dat met dat programma voor mensen uit de buurt in 2012 wordt begonnen.
Een ander probleem was elektriciteit, dit was erg instabiel in dit gebied. De computers zijn echter ook verbonden aan een accu dus in principe zou dit geen probleem moeten opleveren.

De tweede school die we bezochten was de Mpunyule secondary school in Mandawa. Naar deze school gaan 250 leerlingen. Dit was het eerste project wat door Ukengee is opgezet. Deze school bevindt zich in een heel afgelegen gebied. Helaas was het bezoek op zaterdag en waren er geen studenten maar een van de computerleraren en een vrijwilliger, die inmiddels ook les geeft, hebben ons een goede uitleg gegeven van het project. Beiden spraken niet echt goed Engels, maar met wat handen en voetenwerk en een vertaling van Chris kwamen we er ook uit.
De computers waren daar inmiddels twee jaar geïnstalleerd en functioneerden tijdens het bezoek allemaal. Dit project loopt op zowel zonne-energie als normale elektriciteit wat goed leek te functioneren. De leraar wist ons te vertellen (met vertaling van Chris) dat inmiddels door het project 48 studenten mee hebben kunnen doen aan het staatsexamen voor 0-level.
Persoonlijk vo\ind ik dit een mooi resultaat na twee jaar. Wat me wel opviel op deze school was dat de kennis van sommige programma’s op de computers niet echt goed was. Chris legde ons uit dat dit kwam doordat de technicus, die het onderhoud doet, steeds nieuwe programma’s installeert en er zou direct na mijn bezoek een training zijn voor alle leraren.

Naar mijn mening zet de stichting mooie, duurzame projecten op die in een vrij onderontwikkeld gebied een positieve impact hebben na een vrij korte tijd. In plaats van goedkope tweedehands computers te gebruiken, gebruiken ze materiaal dat ontwikkeld is voor extreme omstandigheden en dit lijkt zeker goed te werken. Nu nog wat mousepads bij de computers en het is compleet

Sylvie Sprangers, vertegenwoordiger van Marthe van Rijswijck Foudation